Le rabiète
Come che se vede
|
Edission original: |
Berto Barbarani, I due canzonieri, Verona, P. Apollonio, 1917 |
|
Fonte: |
| ← La bogonela | Edission e fonte ▼ | La Madoneta che gira → |
LE RABIÈTE.
Quando sul to facin da birba bela,
par farghe a i oci un tochetin de ombria,
te casca zo i risseti a bogonela,
te me pari un bombon da mètar via...
E su, in granar, tra un çésto e tra un'arela[1]
da cavaleri, scòndarte voria,
e drio del legno de la rebaltèla,[2]
par qualche sbacio[3] te faria la spia.
Ma quando te te inrabî, alora i rissi
i diventa do coe da meneghin,
do brute coe de sgrèndeni postissi,
e no, in granar (che su gh'è i peri fati)
par guernarte la testa dal morbin,
voria portarte in càneva,[4] co i rati!
- Note
