E schivando l'orlivo[1] de un bel fosso,
vao sercando el papavaro che scapa,
che 'l par che 'l sia cressudo così rosso,
28par fermar la putela e dirghe: «Ciapa,[2]
pòrteme a spasso co la to manina,
méteme li davanti sul to sen,[3]
che son mi quel papavaro biondina,
32che a le putele ghe voi tanto ben!»
Ma sti pensieri i passa tuti quanti
e mi passo anca mi come 'na slita,
sensa curarme che g'ò lì davanti
36'na malingreta e longa de salita.
E rusando in le rece al par del vento,
'na scerta vosse che la par rabiada,
la me dise che staga un poco atento,
40che lassa i fiori e guarda la me strada.
Pagina:Poesie veronesi (Giovanni Ceriotto).djvu/31
Come che se vede
