Orsolina.
Se lo vede come do e do fa quatro; e po' mi gavaria quasi una prova; ma no vogio parlar.
Carlotta.
Andemo! Cossa ghe entristu ti in ste cosse? Ma me la contè ben granda! Co’ quel aria che la ga...
Nene.
Co' quela ganga de mincionar tuti...[1]
Bettina.
E cò quel pofarbio[2] de comandar a tuti e de s'ciafizar le serve!
Carlotta.
Ah! Buzareti! Ah! Cospeton! Dove xela siora Rosa?
Bettina.
La xe serada in camara, adesso la andarò a ciamar. Ma, la diga, la me ga dà la parola, sala!
Carlotta.
Eh! No son miga una putela, sastu!
Bettina esce.
