Al letór
Mi, da picolo, gò avúda
per un toco uná passión
credo, poco conossuda...
mi pestavo del matón:
a la piera del camín
come un musso sfadigava,
e, co'l gera pestà fin,
zò in tamiso, e tamisava.
Per dei mesi la storiela
xe duráda, e col matón
de sta razza de canéla
ghe n'ó fato su un cassón;
e sto colmo alfin ragiunto,
contentón mi go pensà
ch'ormai fusse rivà 'l punto
de butárla sul marcá.
