Come mai gogio da fár?
Co' t'o visto, e xe un bel toco,
se m'à messo el sangue in moto,
e, da vero perognòco,
zà de ti so' cascà coto;
me dixeva: Se tentasse?...
Che fortuna se arivasse
a podermela sposár!...
Come mai gogio da fár?
A la fín, del paradiso
mi a la porta so' rivà;
ma perdía, che sul mio viso
la s'à subito serà...
e da che te gò sposada
cara mia, ti xe cambiada;
no se fa che radegár...
come mai gogio da far?
