luna de quei che a sorte o par natura
dorme in mèso a le strade o su la paia,
questurina dei ladri a note scura,
rabia dei cani che te guarda e sbaia,
risorsa del pitor che te impitura;
luna, imprèsteme a mi tuto el to lume,
la to camisa bianca, el to slusor,
parchè vesta du osei de le so piume,
du colombini che se fa a l'amor...
E parmèteme a mi che fassa lume!
Pagina:Berto Barbarani, I due canzonieri, 1917.pdf/260
Come che se vede
